Vandaag heb ik een onvergetelijke gebeurtenis meegemaakt. De omstandigheden waren zo dat ik de eer had om te spreken met Zijn Majesteit Willem-Alexander, koning der Nederlanden. Hij kwam op bezoek in Woerden, bezocht verschillende locaties en bezocht aan het eind onze haakin club. Ik kon de kans niet laten liggen en breide ter herinnering aan dit evenement een klein figuurtje van een koning met een haaknaald en een bol wol voor hem. Zijn Majesteit begroette elk van ons persoonlijk, hand in hand. Hij stond zelfs naast de burgemeester van de stad terwijl we zaten, omdat we in een heel kleine zijruimte werden geplaatst en de pers er niet eens in paste. De koning zei dat mijn cadeau erg lief was en stelde me een paar vragen over mijn komst naar Nederland en hoe de club me helpt mijn Nederlands te verbeteren. Zijn majesteit is erg sympathiek en absoluut niet arrogant! Ik kan het nog steeds niet geloven dat dit met mij is gebeurd. Geen van mijn bekenden, echte Hollanders, had de eer met de Koning te mogen praten, en ik heb zo’n geluk gehad! En ik ben erg blij dat er ergens in de collectie van het paleis nu een klein Willem Alexander ligt dat ik zelf heb gehakt.